...Κοιτούσα και σκεφτόμουν ότι αυτές οι γυναίκες ακόμα και το τραγούδι μέσα από την ψυχή τους το βγάζουν!

Η Tatiana Bolari 
Τατιάνα Μπόλαρη, φωτορεπόρτερ

και μετά άρχισε το τραγούδι...
και εγώ,κοιτούσα.
κοιτούσα και τους έπαιρνα το τραγούδι τους...
κοιτούσα και τους έπαιρνα τα πρόσωπά τους...
κοιτούσα και τους έπαιρνα το γέλιο τους...
κοιτούσα και τους έπαιρνα το κλάμα τους...
κοιτούσα και σκεφτόμουν ότι αυτές οι γυναίκες ακόμα και το τραγούδι μέσα από την ψυχή τους το βγάζουν!
Όπως όταν φωνάζουν συνθήματα και οι φωνές τους ακούγονται δυνατά γιατί το δίκιο βγαίνει από την ψυχή τους,έτσι και το τραγούδι από την ψυχή τους βγαίνει...
και τα χέρια τους ενώνονταν δυνατά,όπως όταν προσπαθούν να τις διώξουν...
και οι αγκαλιές τους είναι κι αυτές τόσο σφιχτές,όπως σε όλα τα δύσκολα που τους έχουν τύχει...
και το γέλιο τους είναι αληθινό,όπως όταν τελειώνουν μια δράση τους...
και το κλάμα τους είναι τόσο βαθύ,όσο οι μελανιές τους...

ξημέρωνε η μέρα που η Μεγάλη Κυρά θα κοιμηθεί...
κι αυτές οι Κυράδες την ξαγρύπνησαν με έναν τόσο δικό τους μοναδικό τρόπο...