Στον απόηχο των εξελίξεων η ακύρωση της τακτικής Γεν. Συνέλευσης της ΕΠΗΕΑ -λόγο έλλειψης απαρτίας –ραγδαίες εξελίξεις σε Ασφαλιστικό-Εργασιακό!!!

Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

http://sxoliastisepiea.blogspot.gr

αναδημοσίευση

Όπως ήταν η λακωνική δήλωση του Προέδρου (Μ.Γκανά) από έδρας, στο ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ, σε λιγότερους από εκατό(100) παρευρισκόμενους στην αίθουσα συναδέλφους, σε σύνολο τριών χιλιάδων εκατόν πενήντα (3.150) εγγεγραμμένων τακτικών μελών της Ένωσης.

Παρακμιακές εικόνες , που παραπέμπουν μεταφορικά:

στο αλλοιωμένο πορτρέτο του «Ντόριαν  Γκρέι» χωρίς περαιτέρω σχόλια.

Διοικητικός απολογισμός 2012-2013 στα αζήτητα ΄΄κρεμασμένος΄΄ στο επίσημο site της ΕΠΗΕΑ.  Αυτοεμπαιζόμενοι θεσμοί που:

Ζητούν(σύμφωνα με τη πρόσκληση της Τακτικής Γ.Σ)την έγκριση των δαπανών του Διοικητικού Συμβουλίου για το έτος 2013, ταυτόχρονα με την έγκριση του προϋπολογισμού της χρήσης 2013 σε ευθεία παράβαση καταστατικών μας διατάξεων(αφού η τελευταία Γεν.Συν. των μελών δεν ενέκρινε της 12/2012 προϋπολογισμό χρήσης 2013).

Εκθέσεις ιδεών

που ψηφίστηκαν από το μονοπαραταξιακό Προεδρείο (6 έναντι 5 μελών του Δ.Σ), με αποτυπώσεις συρμού και αναπαραστάσεις της κρίσης, με τα γνωστά επαναλαμβανόμενα στερεότυπα πλοκής.

Η διοίκηση της ΕΠΗΕΑ καλλιεργεί για άλλη μία φορά το αίσθημα της :συλλογικής ευθύνης & ενοχής, με μία εξυπηρετική και βολική ελαφρότητα προσέγγισης :

Για όλα φταίει η κρίση τι μπορούμε άλλο να κάνουμε;

Διλληματικόι εκβιασμοί που επιχειρούν να ενοχοποιήσουν τα αυτονόητα .

Από μία συνδικαλιστική ελίτ, που συνοικοδομεί  εξαχρείωση, για να εμπεδωθεί το καθεστώς της κρίσης με τη λογική του λευκοπλάστ.(τσακ και βγαίνει από το δέρμα).

Με ολοκληρωτισμούς & γενικεύσεις : «…το συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπόρεσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων , αναγκάστηκε να απεμπολήσει κατακτήσεις και δικαιώματα δεκαετιών» (βλ.Απολογ.2013 σελ.1), για να συγκαλυφθούν :συγκεκριμένες αφωνίες & μνημονιακές συμπλεύσεις, με φόντο τη συλλογική Κλαδική Τραγωδία.

Τακτική επιβολής τετελεσμένων.

Τη στιγμή που η εσωτερική ΄΄υποτίμηση΄΄ μετατρέπεται σε ανθρωποθυσία.

Μισθοί που ισοπεδώνονται στα σκλαβοπάζαρα της αγοράς εργασίας.

Χρεωκοπημένα ταμεία που θα «εγγυώνται» σύνταξη 360 ευρώ.

Ενώ η ανεργία ανακυκλώνεται με την απασχόληση και το αντίστροφο.

Τα κοντέρ των εξελίξεων δεν μηδενίζονται.

Η κοινωνική καταστροφή, δεν παρακάμπτεται με τις προκάλπικες  ΄΄δεσμεύσεις΄΄ της διοίκησης, που με εκθέσεις ιδεών, παρακολουθεί τις εξελίξεις και την καθημερινή απαλλοτρίωση των εργασιακών και ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, θεωρώντας ότι έχουμε :συλλογική μνήμη χρυσόψαρου.Το αίτημα για έλεος άλλωστε δεν ήταν ποτέ αποτελεσματικό διαπραγματευτικό όπλο.

Διαβάστε περισσότερα »