Αναρωτιέμαι αλήθεια, τις τελευταίες ημέρες, αν ζούσε αυτή
την εποχή η μεγάλη ΕΛΛΗΝΙΔΑ, Μελίνα Μερκούρη, που δόξασε και αγωνίστηκε για
αυτή τη χώρα (είτε με την ιδιότητα του καλλιτέχνη, είτε του πολίτη, είτε του
πολιτικού), τί θα έκανε, Για το μόνο
που είμαι σίγουρος (όσο λίγο την έζησα κι όσο πολύ την έχω μελετήσει) είναι ότι
ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΕΜΕΝΕ ΣΙΩΠΗΛΗ, τουλάχιστον…
Για την κατάντια αυτής της χώρας
και του λαού της,
Για την φτώχεια,
Για την δυστυχία,
Για την ανεργία,
Για την υποβάθμιση της υγείας,
της παιδείας, της κοινωνικής πολιτικής…
Για το ξεπούλημα αυτής της ίδιας
της χώρας,
Για το μνημόνιο, την τρόικα, το
ΔΝΤ, την Μέρκελ, την Λαγκάρντ, τον Σόιμπλε…
Για τους συντρόφους της
Για τους συναδέλφους της
πολιτικούς και κυρίως υπουργούς
Για τον Γιωργάκη,
Για τον Άκη,
Τον Λοβέρδο.
Τον Σημίτη,
Τον Βενιζέλο, τον Σαμαρά, τη
Ντόρα…
… τη «Χρυσή Αυγή».
Αλλά, ακόμη κι αν έσφιγγε τα
δόντια κι έκανε υπομονή για να μην στενοχωρήσει κάποιους «φίλους» της, μετά τα
προκλητικά δημοσιεύματα του γερμανικού τύπου (F.T., Bild),
στα ελληνικά μάλιστα, θα ΜΙΛΟΥΣΕ και ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΑ. Θα τους απαντούσε κατάλληλα, ΧΩΡΙΣ
ΦΟΒΟ και, κυρίως θα έδινε το μήνυμα στους Έλληνες πολίτες, με έμφαση τους
νέους ανθρώπους, που αγαπούσε και την λάτρεψαν.
Αυθαιρετώντας στη μνήμη της, μού ‘ρθε
στο μυαλό το βασικό προεκλογικό της σύνθημα ως υποψηφίας Δημάρχου Αθηναίων, το
1990: Αθήνα, ψηλά το κεφάλι!
Αυθαιρετώντας, λοιπόν, στη μνήμη της
πιστεύω ότι θα βροντοφώναζε ΕΛΛΑΔΑ, ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!!!
Αφήστε το νέο να ανθίσει για να καθορίσει το μέλλον του. Ένα ΜΕΛΛΟΝ καλύτερο και με ΕΛΠΙΔΑ.
Αφήστε το νέο να ανθίσει για να καθορίσει το μέλλον του. Ένα ΜΕΛΛΟΝ καλύτερο και με ΕΛΠΙΔΑ.
ΕΛΛΑΔΑ, ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!!!
ΛΑΜΠΡΟΣ Θ. ΠΑΠΑΞΕΝΑΚΗΣ
