ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ
Υπάρχουν δύο κατηγορίες πολιτικοποιημένων ανθρώπων:
Αυτοί που προσδένονται σε κάποιο κομματικό σχηματισμό και υπηρετούν τυφλά τις δράσεις του και συχνά και τις δράσεις ανάξιων πολιτικών γιατί μόνο αυτό μπορούν να κάνουν και γιατί εξαρτούν από το μηχανισμό αυτό τα προσωπικά τους συμφέροντα.
«Τακτοποιούν» τον εαυτό τους, συγγενείς, κουμπάρους, τυχοδιώκτες «συναγωνιστές».
Αυτά τα κομματικά στελέχη και οι μέθοδοί τους έχουν, μεταξύ άλλων, οδηγήσει την κοινωνία της νεώτερης Ελλάδας στη σήψη.
Υπάρχουν κι αυτοί που ενστερνίζονται μια ιδεολογία και την υπηρετούν με ανιδιοτέλεια, εντασσόμενοι σε κόμματα που θεωρούν ότι, σε γενικές γραμμές, την εκφράζουν.
Οι πολίτες αυτοί στέκονται κριτικά απέναντι σε αποκλίνουσες από την ιδεολογία τους πολιτικές και μεθόδους κι ακριβώς επειδή δε χρωστούν τίποτα σε κανέναν, σε αντίθεση με τους βολεμένους, δίνουν τις αναγκαίες κοινωνικές μάχες για να υπερασπιστούν τις αξίες τους.
Ίσως είναι ώρα να θυμηθούν οι πολιτικοί, όψιμοι εκφραστές του πιο άγριου φιλελευθερισμού,
οι παρατρεχάμενοι και οι προστατευόμενοί τους, αναδεικνυόμενοι μικροί υπηρεσιακοί δικτατορίσκοι,
ότι ο σοσιαλισμός, οι κοινωνισμός, είναι σύμφυτος με τον ανθρωπισμό.
Ότι η σοσιαλδημοκρατία είναι ή θα έπρεπε να είναι σύμφυτη με την πραγματική, συμμετοχική δημοκρατία, την ισότητα και ισονομία, τη δικαιοσύνη, την αξιοκρατία, την εντιμότητα, τη χρηστή διοίκηση.
Κι ακόμη ότι, αυτές τις αρχές και μάλιστα σε τόσο κρίσιμες για τη χώρα περιόδους, τις προασπίζουν ενεργοί πολίτες κι όχι φερέφωνα.
Ας αφήσουν λοιπόν κάποιοι τα μαθήματα κομματικής πειθαρχίας κι ας αναλάβουν τις ευθύνες τους, πριν ο χρόνος, με την ανηλεή τάση του να βάζει τα πράγματα στη θέση τους, τους ξεφορτώσει από το «άρμα της ιστορίας» κατά την έκφραση γνωστού, ιστορικού ηγέτη (εάν τον θυμούνται).
