Μπράβο στους λιμενικούς της ασφάλειας Θεσσαλονίκης, που χειρίστηκαν έξυπνα και επαγγελματικά και αξιοποίησαν την πληροφορία που είχαν πιάνοντας στην φάκα τους 4 βούλγαρους που έφερναν οπλα, εκρηκτικά και ναρκωτικά στην Ελλάδα.
Μπράβο και στους λιμενικούς της ασφάλειας του Υπουργείου που βοήθησαν να βγει μέχρι τέλους αυτή η υπόθεση κι έστησαν την ενέδρα στον Προμαχώνα.
Το συμπέρασμα που βγάζω πάντως είναι ότι όπου υπάρχει προσωπικό και όπου το προσωπικό αυτό ασχολείται απερίσπαστα με το έργο που του έχει ανατεθεί και όχι με χαζομάρες οι δουλειές βγαίνουν και βγαίνουν καλά. 'Οπου όμως είναι τρεις κι ο κούκος και σαν να μην φτάνει αυτό ασχολούνται και με πάρεργα για να βγαίνει το πρόγραμμα, περνάνε καραβιές ολόκληρες και τα σκυλιά δεμένα. Και δεν φταίει το προσωπικό, να εξηγούμαστε.
Για ξανασκεφτείτε το, λοιπόν? Τι είναι προτιμότερο? Να φαίνεται, όπως στην περίπτωση του Προμαχώνα το καλό πρόσωπο του Λ.Σ ή να αναλωνόμαστε στο τίποτα? Το λέω χρόναι και θα το ξαναπώ. Η καλή διοίκηση δεν θέλει ούτε πολλά λεφτά, ούτε μαγικά. Τόλμη χρειάζεται, αποφασιστικότητα και ευελιξία για να μην φθάσουμε να χρειαζόμαστε το σπαθί του Μέγα Αλέξανδρου για να κόψουμε το γόρδιο δεσμό.
Τα ταπεινά μου σέβη
Δώρα Βογιατζάκη
