ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ!

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ!

To PEIRATIKO REPORTAZ ΠΑΝΤΑ ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ!

Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2013

ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ!! ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ: Λιιμενάρχης, υπολιμεναρχης και ολοι oi ανθρωποι του λιμεναρχειου Κορινθου...ΚΑΙ OI ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ!!!

Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2013
 4,5 ΧΡΟΝΙΑ PEIRATIKO REPORTAZ

PROS PEIRATIKOI@YAHOO.GR
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ






Στις 3 Ιουνίου 2013, χάσαμε στη θά­λασσα τον θείο μας, αείμνηστο, Γεώργιο Λιούλια, έναν καλόκαρδο, γενναιόδωρο και αξιοπρεπέστατο άνθρωπο, άξιο οικο­γενειάρχη, σύζυγο, πατέρα και παππού, δεινό χειμερινό κολυμβητή,  που ο Κύρι­ος επέλεξε να τον πάρει κοντά του με τον τρόπο που καλεί κοντά Του, 
όλους όσους ιδιαίτερα αγαπά: απροσδόκητα και ενώ ασχολούνται με εκείνο που λατρεύ­ουν.
 Και ο θείος μας λάτρευε τη θάλασ­σα!
 Ήταν η ζωή του όλη! 
Κάθε μέρα, όλο τον χειμώνα, ήταν ακριβής και πάντα συ­νεπής στο ραντεβού του με την μεγάλη αγαπημένη του, όσο αντίξοες και αν ήταν οι συνθήκες!
 Όσο μεγάλα και αν ήταν τα κύματα!
Όσο σφοδρός και αν ήταν ο α­έρας! 
Και η θάλασσα τον πήρε μακριά, στην πλατιά της αγκαλιά και τον οδήγη­σε σε μια ακόμα πλατύτερη Αγκαλιά!!, α­φήνοντας σε όλους εμάς, που τον αγα­πούσαμε πολύ, την πίκρα του πρόσκαι­ρου, μα οδυνηρού αποχωρισμού, αλλά και την προσμονή της μελλοντικής συ­νάντησης όλων μας, σε εκείνον τον τόπο «ένθα ουκ έστιν πόνος, ου λύπη, ου στε­ναγμός, αλλά ΖΩΗ ΑΤΕΛΕΥΤΗΤΟΣ»!!! ___ 
Την ημέρα που μας αποχαιρέτησε, οι καιρικές συνθήκες ήταν δυσμενέστατες, με τον αέρα στα 7 μποφόρ και τα κύματα να μαίνονται έως 4 μέτρα.

Αμέσως μόλις αντιληφθήκαμε την α­πουσία του και εντοπίσαμε τα ρούχα του που βρίσκονταν στην παραλία, ανάστα­τοι και απελπισμένοι, απευθυνθήκαμε στο Λιμεναρχείο Κορίνθου, σε κατάστα­ση απόγνωσης.

Δεν μπορούμε να πιστέψουμε την ακα­ριαία κινητοποίηση όλων των δυνάμεων.

Ευχαριστούμε θερμά και από καρδιάς τον Λιμενάρχη Κορίνθου, τον υπολιμενάρχη Κορίνθου και όλο το προσωπικό του Λιμεναρχείου Κορίνθου.

Η επέμβασή τους ήταν αμεσότατη. Η κινητοποίησή τους ακαριαία και σε

όλα τα επίπεδα από στεριά, θάλασσα και αέρα. 
Μέσα σε ελάχιστο χρόνο είχαν γί­νει όλες οι απαραίτητες ενέργειες. Στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε επι­στράτευσαν και ελικόπτερο που συμμε­τείχε στην έρευνα!

Η προθυμία τους απίστευτη.

Η ανθρωπιά που επέδειξαν συγκινη­τική.

Η συμπαράσταση τους μοναδική.

Η ευαισθησία τους σπάνια. Νομίσαμε πως έπασχαν μαζί μας σαν να ήταν και δικός τους άνθρωπος ο δικός μας που α­πελπισμένα αναζητούσαμε.

Και όχι μόνο αυτό επιστράτευσαν και σπουδαίους εθελοντές αρωγούς στο έρ­γο τους! 
Σπουδαίους ανθρώπους που α­ψηφώντας μποφόρ και κύματα έψαχναν με κίνδυνο της ζωής τους και μάλιστα τραυματίστηκαν στην προσπάθεια της α­νεύρεσης!

Είναι ο κ. Δημήτρης Μπινιάρης, είναι ο κ. Γιάννης Κότσυφας! Και όλη η ομάδα τους! 
Οι Έλληνες Διασώστες Σπουδαί­οι Άνθρωποι, που  αμέσως έσπευσαν να συμμετέχουν στην προσπάθεια της διά­σωσης !Τι σημαντικό ο εθελοντισμός στις μέρες μας!

Θεωρούμε πρωτόγνωρο και σπάνιο εύρημα ανθρωπιάς, αποτελεσματικότη­τας και ευαισθησίας όλους τους
 Ανθρώ­πους του Λιμεναρχείου, εύρημα που υ­περβαίνει
 τα εσκαμμένα και αποδεικνύ­ει ότι και στη σημερινή εποχή υπάρχουν άνθρωποι που παρά την υπηρεσιακή και οικονομική εξαθλίωση που μας έχει επι­βληθεί, κόντρα σε όλα, παραμένουν άνθρωποι...­
 Και έτσι γίνονται «πλουσιότεροι», α­φού βρίσκουν τον πιο σίγουρο δρόμο που οδηγεί αλάνθαστα στην χαρά και στην εσωτερική πληρότητα, που είναι ο δρόμος του εγοό προς το εσύ!
Στις δύσκολες περιόδους, στις οποί­ες ζούμε, όλοι οι άνθρωποι που νοιάζο­νται και προσφέρουν, δίνουν το μοναδι­κό μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας για το αύριο!

Είναι το αντιστάθμισμα στην ηθική κατάπτωση των ανθρώπων και στην οι­κονομική εξαθλίωση που έχει επιβληθεί σε όλους.

Είναι το μόνο που μας επιτρέπει να χαμογελάμε και να ελπίζουμε!

Είναι το μόνο μέσο για ένα καλύτερο κόσμο, ένα κόσμο με χαμόγελο, με αγά­πη, με ευτυχία.

Σε μια κοινωνία που καθημερινά δια­πιστώνουμε

-  ότι όλοι μάς προδίδουν,

-  ότι όλοι ενδιαφέρονται μόνο για το «τομάρι» τους,

- ότι η κάθε κυβέρνηση αποδεικνύεται όλο και πιο αναξιόπιστη και πολύ κατώ­τερη και των πιο συγκρατημένων προσ­δοκιών μας,

-   μόνο ο εθελοντισμός έρχεται νά προσδώσει στην απαράδεκτα απάνθρω­πη και στυγνή μεταχείριση μας από την «ξένη» και από την «δική» μας κυβέρνη­ση, την μοναδική, ίσως, ελπίδα!
Μόνο οι πραγματικοί άνθρωποι, οι ε­θελοντές σε κάθε επίπεδο, δίνουν νόη­μα και περιεχόμενο σε πανανθρώπινες αξίες, λιγότερο ή περισσότερο ξεχασμέ­νες, όπως είναι η κοινωνική αλληλεγγύ­η, η κοινωνική προσφορά, η αγάπη και το ενδιαφέρον προς τον συνάνθρωπο, σε μας τους «κακόμοιρους» του σήμερα! """ΓΙ’αυτό και ίσως η μοναδική μας ελπί­δα να επιβιώσουμε, εξαρτάται μόνο από εμάς τους ίδιους!
Μόνο αν γίνουμε πραγματικοί άνθρω­ποι, με την ετυμολογική σημασία του ό­ρου, θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε να πορευόμαστε με την μοναδική, ίσως , α­ξιοπρέπεια που μας έχουν αφήσει και κα­νένας δεν μπορεί να μας στερήσει, όσο και να προσπαθήσει:

αυτήν την αξιοπρέπεια που πηγάζει κατευθείαν από την καρδιά του καθε­νός μας και γιαυτό ποτέ και κανένας δεν μπορεί να αμαυρώσει με βέβηλο χέρι!


Γιάννης Ζώγκος, Ορθοπεδικός-Χειρουργός Δρ. 
Κατερίνα Παπανικολάου, Φιλόλογος-Δημοσιογράφος