ΤΟ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΒΗΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟΥ, ΟΧΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ "ΤΥΠΟΥ" ΚΑΙ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ

Loading...

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ!

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ!

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Αποκαλυπτήρια για το Μνημείο Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου~

Η Εφημερίδα των Συντακτών-Αναδημοσίευση

Tα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, που το έχει φιλοτεχνήσει ο εικαστικός Παναγιώτης Τανιμανίδης θα πραγματοποιηθούν αύριο (Κυριακή 21 Μαΐου), στις 11:30 π.μ., στην πλατεία Αλεξάνδρας στον Πειραιά.

Τα αποκαλυπτήρια εντάσσονται στο πλαίσιο του εορτασμού που διοργανώνει η Περιφέρεια Αττικής και η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος για την Ημέρα Μνήμης Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Το εμβληματικό Μνημείο της Γενοκτονίας των 353.000 Ελλήνων του Πόντου έχει τίτλο «Πυρρίχιο Πέταγμα» και είναι ένα τρισυπόστατο σύγχρονο έργο, με πολλές αναγνώσεις, το οποίο διαπερνάται από 17 γλυπτικές συνθέσεις που περιγράφουν τον αγώνα των προσφύγων του Πόντου.
H περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου, σε δήλωσή της, τόνισε: «Τιμούμε τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, επιτελώντας το επιτακτικό χρέος της Μνήμης. Γιατί η Μνήμη είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για τη Γνώση, για τον Πολιτισμό, για την Κοινωνία, για το Μέλλον. Για την Ανθρωπιά. Τιμούμε λέγοντας ‘όχι’ στην άγνοια, την αδιαφορία, την παραχάραξη της Ιστορίας. Τιμούμε όχι γιατί έτσι επιβάλλει κάποιο πρωτόκολλο αλλά γιατί έτσι επιβάλλει η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η ευθύνη όλων μας απέναντι στις νέες γενιές».
Ο δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μώραλης, δήλωσε: «Φέτος στον Πειραιά τιμούμε τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου με τον τρόπο που αρμόζει στη μνήμη αυτών των 353.000 Ελλήνων που θυσιάστηκαν. Είναι μια ιδιαίτερη στιγμή για την πόλη μας, αλλά και για τον ποντιακό ελληνισμό, η ανέγερση του Μνημείου της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στην πλατεία Αλεξάνδρας, ένα μνημείο το οποίο έλειπε από τον Πειραιά. Ο Πειραιάς υπήρξε ανέκαθεν μια πόλη συνδεδεμένη με την προσφυγιά αφού έχει φιλοξενήσει χιλιάδες ξεριζωμένους ανθρώπους».
Ο πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, Χρήστος-Δημήτρης Τοπαλίδης, δήλωσε: «Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ένα φρικτό έγκλημα που στοίχισε την ζωή σε 353.000 αθώους ανθρώπους, αποτελούσε μέρος ενός ευρύτερου σατανικού σχεδίου που εξύφαναν τα νοσηρά μυαλά των Νεοτούρκων και μετέπειτα Τούρκων εθνικιστών του Μουσταφά Κεμάλ, ενάντια σε όλους τους χριστιανικούς λαούς της ανατολής, Έλληνες του Πόντου και της Μ. Ασίας, Αρμενίους και Ασσυρίους, προκειμένου να ομογενοποιήσουν θρησκευτικά και φυλετικά την Μικρά Ασία και να σφυρηλατήσουν ένα νέο Τουρκικό κράτος σύμφωνα με το όραμα του παντουρκισμού/ παντουρανισμού.
»Οι επιζώντες, ξεριζωμένοι από την φυσική τους εστία, τον ιστορικό πόντο με την τρισχιλιετή παρουσία του Ελληνισμού, κατέληξαν και στην μητέρα πατρίδα, μέσω των μεγάλων λιμανιών. Σε ένα από αυτά, στο μεγαλύτερο της χώρας, εκατό χρόνια αργότερα ένα πάγιο αίτημα του οργανωμένου ποντιακού χώρου αλλά και όλων των ποντιακής καταγωγής Ελλήνων ικανοποιείται.
»Η ανέγερση ενός μεγαλοπρεπούς μνημείου, του μεγαλυτέρου στον ελλαδικό χώρο, ως ελάχιστη τιμή προς την θυσία των 353. 000 Γενοκτονημένων και των εκατοντάδων χιλιάδων επιζώντων ξεριζωμένων προγόνων μας, πρέπει να αποτελέσει οδηγό και το παράδειγμα τόσο του Δήμου Πειραιά και του δημάρχου του κ. Μώραλη, όσο και του δωρητού κ. Μαρινάκη, στους οποίους εκφράζουμε τις βαθιές μας ευχαριστίες, να βρει μιμητές. Γιατί το ζήτημα της Γενοκτονίας δεν αφορά μόνον τους ποντιακής καταγωγής Έλληνες μα ολόκληρη την ανθρωπότητα».
Ο εικαστικός που φιλοτέχνησε το Μνημείο Παναγιώτης Τανιμανίδης, επισήμανε: «Εδώ στον Πειραιά, στην πρώτη γη, στην πρώτη θάλασσα που άγγιξαν οι κυνηγημένοι πρόσφυγες του Πόντου, εδώ δίπλα στα αρχαία τείχη σηκώνουμε και εμείς με αυτό το έργο "Πυρρίχιο Πέταγμα", ένα άυλο τοίχος μνήμης για τις 360.000 ψυχές που χάθηκαν. Απ' έξω το έργο είναι ένα τεράστιο κύμα και από μέσα ένα πέταγμα από ένα προσφυγοπούλι που ξεκινάει διωγμένο το ταξίδι του και φέρει τα κομμάτια της ζωής του και της πίστης του, για να τα κάνει κεραυνό, Ευαγγέλιο, αλέτρι. Αυτά τα κομμάτια ανασυνθέτω κι εγώ σε αυτό το έργο 101 χρόνια μετά. Αυτό το αχάδευτο προσφυγοπούλι μας μοιράζει μια πένα για να ψιθυρίσουμε τις 360.000 άγραφες ιστορίες. Πρόσφυγας είναι ένας άνθρωπος χωρίς ίσκιο. Ο Πειραιάς του έδωσε το πρώτο φως και τον πρώτο ίσκιο».