Google+ Followers

ΤΟ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΒΗΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟΥ, ΟΧΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ "ΤΥΠΟΥ" ΚΑΙ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ

Loading...

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ!

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ!

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Τον σώζουν τον ΔΟΛ οι τράπεζες αρκεί να μην απεργήσουν οι εργαζόμενοι…



..οι οποίοι δεν θα απεργήσουν προς το παρόν.Θέλουν να μετάσχουν
 στη διαδικασία σωτηρίας αρκεί να λαμβάνουν τους μισθούς τους,
 κάτι όμως που για να συμβεί θα πρέπει η κυβέρνηση να προχωρήσει
 σε νομοθετική ρύθμιση! Η επιτροπή των
%ce%b4%ce%bf%ce%bb-0
 εργαζομένων ανάλαβε να έχει συναντήσεις με 
τις τράπεζες που κατήγγειλλαν τα δάνεια και την κυβέρνηση,
 οπότε το θέμα παραμένει ανοικτό ακόμη. 
Διαβάζουμε και το αναλυτικό ρεπορτάζ του για τη στάση των τραπεζών:
ΔΕΝ τελειώνει ο ΔΟΛ: Εξυγίανση ερήμην Ψυχάρη!


Mοντέλο διάσωσης του ΔΟΛ χωρίς τον βασικό μέτοχο και «αφεντικό» του, Σταύρο
Ψυχάρη,είναι αποφασισμένες
 να εφαρμόσουν οι τράπεζες, αξιοποιώντας τις νέες διατάξεις του πτωχευτικού κώδικα, που εγκρίθηκαν από τη
 Βουλή τον Δεκέμβριο, οι οποίες δίνουν στους πιστωτές για πρώτη φορά τη δυνατότητα να υλοποιούν σχέδια
 εξυγίανσης προβληματικών επιχειρήσεων χωρίς τη συναίνεσή τους, εφόσον αυτές βρίσκονται σε παύση πληρωμών.
Η γνωστοποίηση στους εργαζομένους του Συγκροτήματος εκ μέρους του διευθυντή του «Βήματος», Αντώνη
 Καρακούση, της έναρξης από τις τράπεζες διαδικασιών πτώχευσης του ΔΟΛ, χωρίς να δίνονται περισσότερες
 πληροφορίες για τα ακριβή σχέδια των τραπεζών, δημιούργησε αρχικά την εντύπωση ότι ο ιστορικός
 δημοσιογραφικός οργανισμός οδηγείται σε «λουκέτο».
Πολύ περισσότερο, όταν είναι γνωστό ότι ο ΔΟΛ αδυνατεί όχι μόνο να καταβάλει τη μισθοδοσία, που
 βρίσκεται ήδη σε εξάμηνη καθυστέρηση, αλλά και να καλύψει βασικά έξοδα για τη συνέχιση της έκδοσης
 των εντύπων του. Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι πολύ σύντομα η εταιρεία δεν θα είναι σε θέση να
 καλύψει τις δαπάνες για δημοσιογραφικό χαρτί, το οποίο υποχρεώνεται να πληρώνει μετρητοίς.
Όμως, το σχέδιο των τραπεζών δεν είναι να αφεθεί να καταρρεύσει παταγωδώς το ιστορικό δημοσιογραφικό
 συγκρότημα σε χαοτικές συνθήκες, αλλά να βρεθεί η φόρμουλα που θα του επιτρέψει να συνεχίσει την
 πορεία του, έστω συρρικνωμένος, και μακριά από την επιρροή του Σταύρου Ψυχάρη.
Αυτό, άλλωστε, είναι επιθυμία και της κυβέρνησης, που φέρεται να έχει δώσει τη συγκατάθεσή της σε
 υψηλό επίπεδο για την υλοποίηση του σχεδίου διάσωσης.
Αξιοποιώντας το νέο πτωχευτικό κώδικα, που επιτρέπει στις τράπεζες να ζητούν από τα δικαστήρια
 την έγκριση σχεδίων εξυγίανσης προβληματικών επιχειρήσεων χωρίς τη συναίνεσή τους και καθιερώνει
 πρωτοφανώς ευέλικτες δικαστικές διαδικασίες, οι πιστώτριες τράπεζες αναμένεται να ζητήσουν
 την υπαγωγή του ΔΟΛ στο αναθεωρημένο άρθρο 106Β, που είχε εφαρμοσθεί και στην περίπτωση
 Μαρινόπουλου, αλλά με τη συγκατάθεση των μετόχων της εταιρείας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο όμιλος Μπόμπολα θα έχει ρόλο στρατηγικού επενδυτή στο σχέδιο εξυγίανσης,
 εισφέροντας τα ελάχιστα κεφάλαια που απαιτούνται για την υλοποίησή του, τα οποία έχουν υπολογισθεί
 σε 25 εκατ. ευρώ. Σε «αντάλλαγμα», οι τράπεζες θα προχωρήσουν σε σημαντική αναδιάρθρωση δανείων,
 που θα περιλαμβάνει «κούρεμα» (γίνεται λόγος για διαγραφή 60 εκατ. ευρώ από τα 150 εκατ. ευρώ του
 συνολικού δανεισμού) και νέα χορήγηση κεφαλαίου κίνησης.
Το σχέδιο εξυγίανσης θα περιλαμβάνει και επώδυνα μέτρα περιορισμού της απασχόλησης και των
 δραστηριοτήτων του ΔΟΛ, χωρίς να είναι σαφές αν εξακολουθούν να ισχύουν παλαιότερες εκτιμήσεις

 για μείωση του προσωπικού κατά 50%. Ορισμένα από τα μέσα του Συγκροτήματος πιθανόν να
 μεταβιβασθούν σε νέους ιδιοκτήτες.
Καταλυτικό ρόλο στις εξελίξεις, πάντως, αναμένεται να διαδραματίσουν οι εργαζόμενοι και τα σωματεία
 τους, με πρώτη την ΕΣΗΕΑ, που καλούνται να αποφασίσουν αν θα συνεχίσουν να εργάζονται κανονικά
 στην κρίσιμη μεταβατική περίοδο, ή αν θα προχωρήσουν σε απεργιακές κινητοποιήσεις.
Το πρώτο ζητούμενο από την πλευρά των εργαζομένων του ΔΟΛ είναι, σύμφωνα με πληροφορίες,
 να υπάρξουν κάποιου είδους εγγυήσεις για την πληρωμή της μισθοδοσίας, ώστε να μην επαναληφθεί
 το προηγούμενο του “Mega”, το οποίο είχε εισπράξεις από τη λειτουργία του, αλλά οι τράπεζες δεν
 επέτρεπαν την εκταμίευση των απαιτούμενων ποσών για την πληρωμή των εργαζομένων.